သရဲ သဘက္ မေကာင္းဆိုးဝါးမ်ား မကပ္ႏိုင္တဲ့ ဗုဒၶံသရဏံပင္
မျမႏွစ္ တို႔မိသားစု ေလးေယာက္က ႐ြာထဲမွာမေနၾကဘူး။ေတာစပ္မွာတဲထိုးၿပီးေနၾကတယ္။ခင္ပြန္းျဖစ္သူ ကိုဘသစ္ ကသစ္ခုတ္သမားဆိုေတာ့ ေတာထဲကိုထင္းသြားခုတ္၊တစ္ခါတစ္ေလေတာထဲမွာပဲ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္အိပ္ၿပီး လွည္းတစ္စီးတိုက္ရမွ အိမ္ကိုျပန္လာတတ္တယ္။႐ြာထဲက ထင္းခုတ္ႏိုင္တဲ့ ေယာက်္ားသားမရွိတဲ့လူေတြက မျမႏွစ္တို႔ဆီက ထင္းေတြကိုျပန္ဝယ္ၾကတယ္။မျမႏွစ္ကေတာ့ လူမမယ္သားႏွစ္ေယာက္ကိုထိန္းရင္း ထင္းကိုပဲဒိုင္ခံေရာင္းေနရတာပါပဲ။အႀကီးေလးက ၃ ႏွစ္သားေလး နဲ႔ အငယ္ေလးကေတာ့ေလးဘက္သြားကာစ ၆ လသားအ႐ြယ္ကေလးပါ။
႐ြာနဲ႔ မျမႏွစ္တို႔ေနတဲ့ ေတာစပ္က သိပ္ေတာ့မေဝးပါဘူး လယ္ကြင္းေတြကို ၁၀ မိနစ္ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ျဖတ္ရင္ ေရာက္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေနလာၾကရင္း တစ္ရက္ေတာ့ ကိုဘသစ္ေတာထဲကိုထင္းေခြသြားေနတုန္း အႀကီးေလးက ေကာက္ကာငင္ကာ ငွက္ဖ်ားရၿပီး အဖ်ားႀကီးပါေလေရာ။မျမႏွစ္တို႔႐ြာမွာက ေဆးဆရာမရွိဘူး။႐ြာနဲ႔တစ္႐ြာေက်ာ္ ႐ြာမွာေတာ့ ေဆးမႉ းတစ္ေယာက္ရွိတယ္။သြားမယ္ဆိုရင္အနည္းဆုံး ေန႔တစ္ဝက္ေလာက္ကုန္တယ္။
ညေနေစာင္း ႀကီးလည္းျဖစ္ေတာ့မျမႏွစ္မွာဘာလုပ္ရမွန္းမသိျဖစ္ေနတုန္း အႀကီးေကာင္ေလး အသက္ရွဴ ရပ္သြားပါၿပီ။
“ဟင္ သားေရ သား အမေလး ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ့သားရယ္ ငါ့သားေလး အသက္မရွဴ ေတာ့ဘူး လုပ္ၾကပါဦး”
မျမႏွစ္မွာ လုပ္ၾကပါဦး လို႔တ ငိုေနေပမယ့္ ႐ြာနဲ႔ အလွမ္းေဝးတာေၾကာင့္ ကူညီမယ့္သူဘယ္သူမွမရွိရွာဘူး။အခ်ိန္ကလည္း ညီကိုမသိတစ္သိ အခ်ိန္ကိုေရာက္လာပါၿပီ။
”႐ြာထဲက လူေတြကိုသြားေျပးေခၚရင္ ေကာင္းမလား”။
စဥ္းစားမိေပမယ့္ ကေလးအေလာင္းကို ပစ္ထားခဲ့ဖို႔ကလည္း ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိုင္။
“ဒီ အခ်ိန္က်မွထင္းလာဝယ္တဲ့ သူကလည္းတစ္ေယာက္မွ မလာၾကဘူး ကိုဘသစ္ကလည္း ဒီေန႔ျပန္မွလာပါ့မလားမသိဘူး” စသျဖင့္ ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲလို႔ စဥ္းစားေနရတာနဲ႔ ငိုဖို႔ ေတာင္သတိမရႏိုင္ရွာပါဘူး။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေတာထဲကဘုန္းႀကီးတစ္ပါးႂကြလာတာျမင္ေတာ့ မျမႏွစ္ အရမ္းအားတက္သြားတယ္။
ဘုန္းႀကီးကလည္းမျမႏွစ္တို႔ တဲကိုပဲတည့္တည့္ႀကီး တန္းလာေနတယ္။တဲ နားေရာက္ေတာ့ဘုန္းႀကီးက
“ဒကာမႀကီး ဘုန္းႀကီးကခရီးသြားပါ ဒီည ဒီမွာ က်ိန္းလို႔ရႏိုင္မလားလို႔”
“က်ိန္းလို႔ရပါတယ္ဘုန္းဘုန္းဘုရာ့ တပည့္ေတာ္လည္း ဒီမွာ သားေလးဆုံးလို႔ တစ္ေယာက္တည္း ဒုကၡေရာက္ေနတုန္း ဘုန္းဘုန္းႂကြလာတာ အရမ္းကိုအားရွိတာပါပဲဘုရာ့ တစ္လက္စတည္း သက္ေပ်ာက္ တရားေလး နာပါရေစဘုရာ့”
“ေအးေအး ဒကာမ ႐ြတ္ေပးရတာေပါ့ ေနာက္ကလိုက္ဆို” ဘုန္းႀကီးကေရွ႕က႐ြတ္ မျမႏွစ္ကေနာက္ကလိုက္ဆိုနဲ႔ သက္ေပ်ာက္ပရိတ္လည္း႐ြတ္ၿပီးသြားၿပီ။
ညကလည္းေမွာင္ေနၿပီဆိုေတာ့ ဘုန္းႀကီးကိုေရွ႕ခန္းမွာကေလးအေလာင္းနဲ႔အတူ ထားခဲ့ၿပီး မျမႏွစ္ကေတာ့ ထရံေလး က်ိဳးတို႔က်ဲတဲ ကာထားတဲ့အခန္းေလးထဲ ၆ လသား အ႐ြယ္ကေလးေလးကို ႏို႔တိုက္ရင္း ဝင္အိပ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။
“ကြၽတ္ ကြၽတ္ ကြၽတ္ ”
အေရွ႕ခန္းက တစ္ကြၽတ္ကြၽတ္နဲ႔ အသံမ်ားၾကားရတာေၾကာင့္ဘာသံပါလိမ့္လို႔ ထရံၾကားက ထေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္ေတာ့
“အမေလးးးးးး ဘုရားဘုရား ဘာႀကီးလဲ”
နား႐ြက္ႀကီးတစ္ဖက္ကို ၿခဳံ ၿပီးေတာ့ က်န္နား႐ြက္ႀကီးတစ္ဖက္ကို ခင္းအိပ္ ေနရင္းက ကေလးအေလာင္းက လက္တစ္ေခ်ာင္းကို ျဖဳတ္စားေနတာ မ်ား တစ္ကြၽတ္ကြၽတ္နဲ႔ ေၾကာက္စရာေကာင္းလိုက္တာ။
“ငါ ဘာလုပ္ရမလဲ ဒုကၡပါပဲ ငါ့မွာေတာ့ ဘုန္းႀကီးႂကြလာလို႔ ဝမ္းသာလိုက္ရတာ ခုေတာ့ ငါ့သားအေလာင္းေတာင္ အေကာင္းတိုင္းမရွိေတာ့ပါလား ကိုဘသစ္ျပန္လာရင္လည္း ေကာင္းသား”
အခန္းထဲကေခ်ာင္းၾကည့္ရင္း လႈတ္လည္းမလႈတ္ရဲ ၊အသံလည္း မထြက္ရဲပဲ ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲလို႔ ဖ်စ္ညႇစ္စဥ္းစားေနမိေတာ့တယ္။
“အဟမ္းးအဟမ္းးးးး ဒကာမႀကီးႏိုးေနတာလား”
လူတစ္ကိုယ္လုံးကို ဆတ္ကနဲတုန္တက္သြားတာ မ်ားဘာေျပာေကာင္းမလဲ။
” တင္ တင္ပါ့ ဘုရား ခုေလးတင္ႏိုးတာပါဘုရား”
” မိုးမလင္းေသးဘူးဒကာမ ျပန္အိပ္လိုက္ဦး”
” တင္ တင္ပါ့ဘုရား”
ငါေတာ့ ေသေတာ့မယ္ထင္တယ္ ဒါႀကီးနဲ႔ မိုးလင္းထိဘယ္လိုမ်ား ဆက္ေနရပါ့၊ တစ္ခုခုေတာ့ႀကံမွျဖစ္မယ္။ ေၾသာ္ေမ့ေနလိုက္တာ ဘုရားစာ ႐ြတ္ဦးမွပါ။ မေကာင္းဆိုးဝါးေတြက ဘုရားစာ႐ြတ္ရင ္ေျပးေရာလို႔ၾကားဖူးတယ္။
“နေမာတသ…………….” လို႔ပဲရွိေသးတယ္
“ဘဂဝေတာ အရဟေတာသမၼာသမၺဳတ္ဒသ…….” လို႔ေရွ႕ကဆက္႐ြတ္သံေပၚလာပါေရာ။
“အဲ သူက ဘုန္းႀကီးဆိုေတာ့ တရားစာ႐ြတ္လို႔မေၾကာက္ဘူးထင္တယ္။ ငါတို႔ၾကားဖူးေနတဲ့ ဘုန္းႀကီးေသလို႔ အယူလြဲရင္ သဘက္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ။ ဟုတ္ပါၿပီ ဒါ သဘက္ႀကီးပါ။ ေၾကာက္လြန္းလို႔ ရွဴ း ရွဴ း ေတြေတာင္ ထြက္က်ကုန္တယ္။ေအာက္ကိုတစ္ျဖန္းျဖန္း နဲ႔စီးက်သံေၾကာင့္ အျပင္က သဘက္ႀကီးက
“ဒကာမႀကီး ဘာသံေတြလဲ”
“ခေလး ေသးေပါက္ခ်တာပါဘုရား”
“ေအးးအဲ့ဒီကေလးေလး ငါ့ဆီပို႔လိုက္”
“မ မျဖစ္ပါဘူးဘုရာ့ ကေလးကအိပ္ေနတယ္ဘုရာ့”
“ဒါဆိုခဏေနေတာ့ ပို႔လိုက္”
မျမႏွစ္ ေၾကာက္လြန္းလို႔တစ္ကိုယ္လုံးတုန္ေနၿပီ။အသံေတြလည္းတုန္ ေမးေတြလည္းတုန္ လက္ေတြလည္းတုန္နဲ႔ ဘာမွကိုမလႈတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။
ဒါေပမယ့္ ဒီကထြက္ေျပးႏိုင္မွျဖစ္ေတာ့မယ္ ငါဘယ္လိုေျပးရမလဲ ။ေရွ႕က ခေလးအေလာင္းကုန္ရင္ အငယ္ေလးကို စားေတာ့မယ့္။ခုနကေတာင္ ေတာင္းေနၿပီ။ က်ိဳးက်စျပဳေနၿပီ ျဖစ္ေသာ ဝါးၾကမ္းခင္းကို လက္ကစမ္းမိလိုက္ၿပီး အႀကံရသြားသည္။ ၾကမ္းကိုတစ္ေခ်ာင္းခ်င္း အသံမၾကားေအာင္ ခ်ိဳးေပမယ့္ ဘယ္ေနမလဲ ဒီအသံက တစ္ခ်က္ေတာ့ထြက္တာပဲ။
“ဒကာမႀကီး တစ္ခြၽတ္ခြၽတ္ နဲ႔ဘာေတြလုပ္ေနတာလဲ”
“ဟို ဟို အာ႐ုံဆြမ္းကပ္ဖို႔ ထင္းခ်ိဳးေနတာပါဘုရာ့”
“ငါ့ အတြက္ ဘာမွမလုပ္နဲ႔ ဘာဆြမ္းမွမစားဘူး”
“ဘယ္ဟုတ္မလဲ ဘုရာ့ တပည့္ေတာ္ အာ႐ုံဆြမ္းကေလးေတာ့ ကပ္ခ်င္တာေပါ့ ရပါတယ္ဘုရား”
ပါးစပ္ကလည္းေျပာ လက္ကလည္း ျမန္သထက္ျမန္ေအာင္ၾကမ္းကို ခ်ိဳးရင္းတစ္ကိုယ္စာ ထြက္ေပါက္ေလးတစ္ခုျဖစ္ေသာအခါ ကိုယ္ကိုထြက္ၾကည့္လိုက္သည္။
” ရၿပီ ” ေခြၽးသီးေခြၽးေပါက္ေတြၾကားထဲ က အရမ္းဝမ္းသာသြားတယ္ ဒါေပမယ့္ငါလြတ္ေအာင္ေျပးႏိုင္ပါ့မလားလို႔လဲ စိုးရိမ္မိေသးတယ္။ ခေလးကိုေကာက္ခ်ီလိုက္တယ္။
“ဝါး ဝါးးးးး” ခေလးကထငိုၿပီ။
“ဒကာမႀကီး ကေလးႏိုးၿပီလား ဘာျဖစ္လို႔ငိုတာလဲ”
“တင္ပါ့ ေယာင္ၿပီး ငိုေနတာပါဘုရား” ေျပာရင္းနဲ႔ ကိုယ္ကိုအရင္ထြက္လိုက္တယ္ၿပီးေတာ့ ခေလးကိုပါ ေအာက္က ဆြဲယူလိုက္တယ္။
“ဒကာမႀကီး ”
“တင္ပါ့ဘုရား”
တဲအျပင္ဘက္ကေန ျပန္ထူးလိုက္သည္။
“ကေလး ႏိုးရင္လာပိ့ုေတာ့ ” ေျဖးေျဖးခ်င္း ေနာက္ဆုတ္ရင္းျပန္ေျဖလိုက္တယ္။
“တင္ပါ့ ခေလးအႏွီးလဲ ၿပီးရင္လာပို႔ပါ့မယ္ဘုရား”
“ေအး ဒါဆိုလည္း ျမန္ျမန္လုပ္”
ေျပးၿပီ မျမႏွစ္ ေျခကုန္သုတ္ေျပးပါၿပီ။ ခပ္လွမ္းလွမ္းေရာက္ေတာ့
“ဒကာမႀကီး မေျပးနဲ႔ ရပ္လိုက္” ဆိုတဲ့အသံႀကီး က ကြင္းတစ္ခုလုံးဟိန္းထြက္လာပါတယ္။ ေရွ႕နားဆို ႐ြာကိုေရာက္ေတာ့မယ္ ေနာက္ကိုလွည့္မၾကည့္ဘူး ဆက္ေျပးတယ္။
သဘက္ႀကီးက လူမွမဟုတ္တာ ခဏေလးနဲ႔ မွီလုမွီခင္ျဖစ္လာတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွေတာ့ ဘာေျပာေကာင္းမလည္း ပါးစပ္ကလည္း
“ကယ္ၾကပါဦးေတာ္ က်ဳပ္ေနာက္ကို သဘက္ႀကီး လိုက္လာလို႔ပါေတာ့” လို႔အဆက္မျပတ္ေအာ္ေျပးေတာ့တာ။
အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာပဲ သဘက္ႀကီးရဲ႕ ေျခသံက ေနာက္ေက်ာနားက ကပ္ၾကားလိုက္ရတယ္။ ဘာမွမစဥ္းစားေတာ့ပဲ ေရွ႕ကၿခဳံ ထဲတိုးဝင္ပစ္လိုက္တယ္။
“အားးးးးးးးး”
သဘက္ႀကီး အသံနက္ႀကီးနဲ႔ေအာ္ၿပီးေနာက္လွည့္ေျပးလိုက္တာ ဘာျဖစ္လို႔မွန္းမသိဘူး။ မျမႏွစ္လည္း ႐ြာထဲကိုဆက္ေျပးၿပီး ေအာ္ေတာ့တာေပါ့။ ႐ြာသားေတြလည္း ႐ြာထဲကို ဝင္ေအာ္မွပဲ ႏိုးေတာ့တာကိုး။
မျမႏွစ္လည္း ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ကိုေျပာျပၿပီး ဒီအခါမွပဲ ေသသြားတဲ့သားကို သတိရၿပီးခ်ဳံးပြဲခ်ငိုေတာ့တာ။ ႐ြာထဲက လူႀကီးေတြလည္းႏိုးလာၾကၿပီးေတာ့ မျမႏွစ္ကို ဝိုင္းၿပီး အားေပးစကားေျပာၾကတာေပါ့။ အဘ ဦးလူလွက
“သဘက္ႀကီးဘာျဖစ္လို႔ေအာ္ေျပးလဲ မင္းတို႔သိၾကလား။”
“မသိပါဘူးအဘရယ္ ဒါေပမယ့္ သူေျပးသြားလို႔ေတာ္ေသးတာေပါ့။ ႏို႔မို႔ က်မနဲ႔ ဒီခေလး သူစားလို႔ ေသေပါ့”
“ေအး မသိရင္မွတ္ထားၾက ျမႏွစ္ဝင္ေျပးတဲ့ ဒီအပင္ျခဳု ုံႀကီးက ဗုဒၶံသရဏံ ပင္လို႔ေခၚတယ္။ သရဲ သဘက္ မေကာင္းဆိုးဝါးေတြ မကပ္ႏိုင္ဘူး ”
ေက်းဇူးႀကီးလွပါေပ့ ” ဗုဒၶံသရဏံပင္ ”
Credit : မူရင္းေရးသားသူ
