သူငယ္ခ်င္း အရင္းေခါက္ေခါက္ သရဲ

ေရးသားသူ - ေအာင္ထြန္းဦး

ဒီေကာင့္ နာမည္က "ေဇာ္ႀကီး"… မူႀကိဳစတက္ကတည္းက တြဲလာတာ ဆယ္တန္းထိကို အတူတူပဲ..။ သူငယ္ခ်င္းေတြ တစ္ေယာက္နဲ႔ ခ်စ္လိုက္ၾကတာလည္း အရမ္းပဲ .. သူ႔အိမ္ ကိုယ္အိပ္.. ကိုယ့္အိမ္ သူအိပ္.. ေနၾကတာ..။ အဝတ္အစားေတြ အသုံးအေဆာင္ေတြကအစ.. သူ႔ဟာ ကိုယ့္ဟာ မခြဲဘဲ ေပါင္းဝတ္ၾကတာေပါ့ ဗ်ာ..။ ဒီေကာင္နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔က ဝါသနာလည္း အေတာ္တူတယ္ဗ်..။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေဘာလုံး အတူကန္ တယ္..။ ေဘာလုံးဂိမ္း အတူေဆာ့တယ္..။ ေဘာလုံးပြဲ အတူၾကည့္တယ္..။ ႀကိဳက္တဲ့ အသင္းကလည္း အတူတူပဲ..။ မန္ယူမွ မန္ယူေတြ….။ အက်င့္တူတဲ့ သူႏွစ္ေယာက္ အခ်စ္ဆုံးသူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္ေနၾကတာ သိပ္ဆန္းတဲ့ကိစၥေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ..။

ရပ္ကြက္ထဲမွာ ေဘာလုံးအသင္းရွိတယ္ဗ်..။ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ၿမိဳ႕နယ္အေနနဲ႔ ရပ္ကြက္ပြဲေတြ လုပ္ေပးတယ္..။ ဒီေကာင္ရယ္ ကြၽန္ေတာ္ရယ္က ရပ္ကြက္ အသင္းမွာ ႏွစ္တိုင္းမပါမျဖစ္။ ဒီေကာင္ ေဆာ့တာက အေရွ႕။ ကြၽန္ေတာ္က အလယ္..။ ၿမိဳ႕ကလူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကြၽန္ေတာ္တို႔အသင္းဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ကို တြဲျမင္ၾကတယ္..။ သူနဲ႔ကြၽန္ေတာ္နဲ႔က အၿမဲတမ္း တစ္သင္းထဲမွာပဲကစားတယ္..။ ခ်ိန္းပြဲေတြမွာေတာင္ ခြဲမကန္ဖူးဘူး..။ သူမရွိရင္ ကြၽန္ေတာ္ မေဆာ့တတ္ေတာ့သလို… ကြၽန္ေတာ္မရွိရင္ သူလည္း ကြင္းထဲမွာ ငေပါႀကီးကို ျဖစ္သြားေရာ..။ အဲ့ဒီေလာက္တြဲလာၾကတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္။

တစ္ရက္… ဒီေကာင္က ကြၽန္ေတာ့္ကို ေတာင္ေနာက္ေခ်ာင္းေရသြားကူးဖို႔ လာေခၚတယ္ဗ်..။ ကြၽန္ေတာ္လည္း အဲ့ဒီေန႔က ေနမေကာင္းတာနဲ႔ မလိုက္ေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ ဒီေကာင္လည္း ကြၽန္ေတာ့္ကို အတင္းမေခၚေတာ့ပဲ ထြက္သြားတယ္..။

ေနာက္တစ္ရက္… ေဇာ္ႀကီး ဆုံးသြားၿပီတဲ့..။ ကိုယ့္နားကိုယ္ေတာင္ မယုံဘူး..။ ေတာင္ေနာက္ေခ်ာင္းမွာ ေရနစ္ၿပီး ဆုံးတာတဲ့..။ အေလာင္းက ေဆး႐ုံက ေရခဲတိုက္မွာ ေရာက္ေနၿပီ..။ မေန႔က သူ႔အိမ္နဲ႔ စကားမ်ား ၿပီး စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ အိမ္ကထြက္သြားတယ္တဲ့..။ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို ဝင္ေခၚတာ..။ ကြၽန္ေတာ္လည္း မလိုက္ေတာ့ ဘီယာေသာက္ၿပီး ဆိုင္ကယ္နဲ႔ တစ္ေယာက္တည္း ေတာင္ေနာက္ေခ်ာင္းမွာ ေရသြားကူးတာ မူးမူးနဲ႔ဆိုေတာ့ ေရနစ္ၿပီး ဆုံးသြားတယ္လို႔ သူ႔အိမ္က ျပန္ေျပာျပတယ္..။

ကြၽန္ေတာ္ ဒီေကာင့္ အေလာင္းကို ရင္ခြဲ႐ုံမွာ သြားၾကည့္ေတာ့ ပိတ္ျဖဴအုပ္ထားတဲ့ အေလာင္းကို ျမင္ရတယ္..။ ကြၽန္ေတာ့္အခ်စ္ဆုံး သူငယ္ခ်င္းပါ..။ ႐ုပ္ေလး ၾကည့္ပါရေစလို႔ အေစာင့္ကို ခြင့္ေတာင္းေတာ့…. အေစာင့္က ကြၽန္ေတာ့္ကို ပိတ္ျဖဴေလး လွန္ျပတယ္…။ အရင္က ႏွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ေဇာ္ႀကီး မ်က္ႏွာက ေရေတြနဲ႔ေဖာင္းပြေနၿပီး ေပါက္ထြက္ေတာ့မယ္ ေရအိတ္ႀကီးလိုျဖစ္ေနတယ္…။ မ်က္လုံးနဲ႔ ႏွာေခါင္း ပါးစပ္ထဲမွာ သဲေတြ ျပည့္ေနတာကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္..။ ပိတ္ျဖဴေအာက္က ထိုးထြက္ေနတဲ့ ဗိုက္ပူပူကို ျမင္ရတာ လည္း သူ႔ဗိုက္ထဲ ေရေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဝင္ထားသလဲဆိုတာ သိတာတယ္..။ ကြၽန္ေတာ္ ဆက္ၾကည့္ ႏိုင္စြမ္း မရွိတာနဲ႔ မ်က္ႏွာလြဲၿပီး ထြက္ခဲ့လိုက္ေတာ့တယ္..။

မွတ္မွတ္ရရ အဲ့ဒီအခ်ိန္က ေဘာလုံးပြဲကန္ေနတဲ့အခ်ိန္ႀကီး တစ္ပြဲကန္ၿပီး ေနာက္တစ္ပြဲကန္ဖို႔ ေစာင့္ေနရတဲ့ အခ်ိန္..။ ကြၽန္ေတာ္ ေဇာ္ႀကီးရဲ႕ အသုဘကို တတ္ႏိုင္သမွ် ကူညီေပးခဲ့တယ္..။ အခ်ိန္ျပည့္ သူတို႔အိမ္မွာပဲ ေနေပၿပီး ေဝယ်ာဝစၥေတြကို ကူညီလုပ္ကိုင္ေပးခဲ့တယ္..။ အရာအားလုံး အဆင္ေျပေျပ ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕ ပါပဲ..။ အဲ… ထုံးစံ အတိုင္း ေနာက္ဆုံး ရက္လည္ ေန႔မွာ ဇာတ္လမ္းက စတာပါပဲ..။ အဲ့ဒီေန႔က ေသဆုံးသူက ေဆြမ်ိဳး အေပါင္းအပါေတြကို ေနာက္ဆုံး ႏႈတ္ဆက္ခြင့္ရတဲ့ ေန႔တစ္ေန႔ေလ..။

မနက္ ပိုင္း တရားနာ၊ ဆြမ္းကပ္ၿပီး တရားနာလာတဲ့သူေတြကို ဒံေပါက္ေကြၽးဖို႔ ကူညီေနရတာနဲ႔ မနက္တစ္ပိုင္းလုံး ဘယ္လို ကုန္လို႔ ကုန္သြားမွန္းမသိလိုက္ဘူး..။ ေန႔လည္ ႏွစ္နာရီေလာက္ၾကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ နယ္ေျမမႉးက ကြၽန္ေတာ့္ကို မနက္ျဖန္ ေဘာလုံးပြဲရွိတယ္ဆိုတယ္ ျပင္ဆင္ထားဖို႔ လာေျပာတယ္..။ ကြၽန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္..။ ပထမဆုံး ေဇာ္ႀကီး မပါတဲ့ေဘာလုံးပြဲကို ကြၽန္ေတာ္ ကန္ရေတာ့မယ္ေပါ့..။

ညအိပ္ယာ ေစာေစာဝင္ခဲ့တယ္..။ ဒါမွ မနက္ျဖန္ ေဘာလုံးကန္ဖို႔အားျပည့္ေနမွာေလ..။ ေဇာ္ႀကီးကို သတိရေန မိတယ္..။ အရင္အခ်ိန္ေတြဆို မနက္ျဖန္လို ေဘာလုံးကန္မယ္ဆို ဒီလိုညမွာ ဒီေကာင္က အိမ္မွာလာအိပ္ေနက်။ မင္းဘယ္လိုကန္ ငါဘယ္လိုကန္ဆိုၿပီး ေလပစ္ေနတာနဲ႔ ညကို ကုန္ဆုံးေစခဲ့တာ..။ အခု ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္း..။ စိတ္က ဒီေကာင့္ဆီကို ေရာက္ေနတာနဲ႔ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ အိပ္မေပ်ာ္…..။ နာရီကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ည ၁၁း၀၀ နာရီ။ ႀကိဳးစားၿပီး အိပ္မွပါေလ ဆိုၿပီး စိတ္တင္းၿပီး အိပ္ဖို႔ ညာဘက္ကို ေစာင္း အိပ္လိုက္တယ္။

ကြၽန္ေတာ္ အိပ္ယာဝင္ရင္ ညာဘက္ကိုေစာင္းၿပီး အိပ္ေလ့ရွိတယ္..။ အဲ့ဒါက အက်င့္ျဖစ္ေနၿပီး အဲ့ဒီလိုမွ မအိပ္ရင္ မအိပ္ေပ်ာ္ေတာ့ဘူး..။ အိပ္မေပ်ာ္ တေပ်ာ္ ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အိပ္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ေက်ာဘက္ကေန အသက္ရႈသံ တစ္သံ ၾကားေနရတယ္..။ ကြၽန္ေတာ္ ကိုယ့္အသက္ရႈသံ ကိုယ္ျပန္ၾကားတာမ်ားလားဆိုၿပီး အသက္ခဏေအာင့္ၿပီး နားေထာင္ လိုက္တယ္..။ ေနာက္က အသက္ရႈသံက မရပ္သြားဘူး..။ ေသၿပီ..။ ေဇာ္ႀကီး ကြၽန္ေတာ့္ အိပ္ယာမွာ လာအိပ္ေနၿပီ.။ ကြၽန္ေတာ္ ဘာလုပ္လို႔ လုပ္ရမွန္းမသိဘူး..။ ကြၽန္ေတာ္ မ်က္လုံး့ မဖြင့္ပဲ အသက္ကို ေအာင့္ထားရာ ကေန ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ရႈလိုက္တယ္..။

လူတစ္ကိုယ္လုံး ေၾကာက္စိတ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ေခြၽးေတြေၾကာင့္ စို႐ႊဲေနၿပီ..။ ေနာက္ဆုံး ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ေယာက္်ားပဲ ဆိုၿပီး ဆတ္ကနဲ ေနာက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္တယ္..။ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ႏွာေခါင္းခ်င္း ကပ္လ်က္အေနအထားမွာပဲ ေရခဲတိုက္မွာ ေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ ေဇာ္ႀကီးမ်က္ႏွာႀကီး နီးကပ္စြာျမင္လိုက္ရတယ္..။ ဒီေကာင့္မ်က္ႏွာႀကီးက ၿပဳံးေနသလိုပဲ…။ ၿပီးေတာ့ ဒီေကာင္က ကြၽန္ေတာ္ ေဘးနားမွာ ကပ္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ အိပ္ေနတာ…။ ကြၽန္ေတာ္ လိပ္ျပာ လြင့္မတတ္ပါပဲ..။ ရွိသမွ် အသံနဲ႔ အသားကုန္ ႀကဳံးေအာ္လိုက္တယ္..။

"သားႀကီး.. ဘာျဖစ္တာလဲ… တံခါးဖြင့္စမ္း.."

အိမ္က လူေတြက အျပင္ကေန တံခါးထုေနသံၾကားေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ အားရွိသြားတယ္..။ ကုတင္ေပၚက ကုန္း႐ုံးထၿပီး တံခါးေျပးဖြင့္ဖို႔ ျပင္လိုက္တယ္..။ တံခါးဖြင့္ဖို႔ လုပ္တုန္းမွာပဲ အေမွာင္ထဲမွာ ကုတင္ေပၚကေန ေဇာ္ႀကီး ကုန္းထ ေနတာျမင္လိုက္ရတယ္..။ ကြၽန္ေတာ္ တံခါးလက္ကိုင္ဘုႀကီး ကိုင္ၿပီး ေငးၾကည့္ေနမိတယ္..။ ၿပီးေတာ့ ေဇာ္ႀကီးက ကြၽန္ေတာ့္ဗီဒိုကို လက္ညႇိဳးထိုးၿပီး ရပ္ေနတယ္..။ ကြၽန္ေတာ္ သူဘာကို ဆိုလိုမွန္း နားလည္ လိုက္ၿပီ..။ ကြၽန္ေတာ္ သူၾကားႏိုင္ေလာက္တဲ့ အသံတိုးတိုးေလးနဲ႔ ေျပာလိုက္တယ္..

"ေအးပါ ေဇာ္ႀကီးရာ…၊ မင္းဖိနပ္နဲ႔ ဝတ္စုံကို ငါမင္းဆီကို ပို႔ေပးပါ့မယ္…"

ကြၽန္ေတာ္ အဲ့လိုေျပာလိုက္ေတာ့ ဒီေကာင္ ကြၽန္ေတာ့္ဆီ တစ္လွမ္းခ်င္း လွမ္းလာတယ္…။ ကြၽန္ေတာ္ တံခါးဖြင့္ၿပီး အျပင္ထြက္လိုက္ရမလား ဒီအတိုင္းေနရမလား စဥ္းစားေနတုန္း ဒီေကာင္ ကြၽန္ေတာ့္ေရွ႕ကို ေရာက္လာတယ္…။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ဒီေကာင္ ကြၽန္ေတာ့္ကို ဒုကၡမေပးပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္ကို ေသခ်ာၾကည့္ၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ေရွ႕ကေန ေဆးလိပ္မီးခိုးေငြ႕ပုံစံ ေပ်ာက္ကြယ္သြား တယ္..။ ကြၽန္ေတာ့္ကို ႏႈတ္ဆက္သြားတဲ့ ပုံစံပါပဲ…။ ကြၽန္ေတာ္ ဒီျဖစ္ရပ္ေတြကို အေမွာင္ထဲမွာ ၾကည့္ေနရတာ ႐ုပ္ရွင္တကား ၾကည့္ေနရသလိုပါပဲ..။ ကြၽန္ေတာ္ နဖူးေပၚ က်ေနတဲ့ ေခြၽးေတြကို သုတ္လိုက္ၿပီး အခန္းတံခါးလက္ကိုင္ဘုကို လွည့္လိုက္တယ္..

"ဘာျဖစ္တာလဲ သား… တစ္ကိုယ္လုံးလည္း ေခြၽးေတြနဲ႔…"

"ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး… သားအိပ္မက္ဆိုးေတြ မက္ေနတာပါ…"

အဲ့ဒီည ေရတစ္ခြက္ေသာက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ဆက္အိပ္ခဲ့ပါတယ္..။ ဘာအေႏွာင့္အယွက္မွ မရွိပါဘူး..။ ေနာက္ေန႔ မနက္ လင္းလင္းခ်င္း သူ႔ေဘာလုံးဝတ္စုံနဲ႔ ဖိနပ္ကို သူ႔ရဲ႕ အုတ္ဂူနားမွာ သြားၿပီး ျမႇပ္ေပးခဲ့ပါတယ္..။ ဒီေကာင္ ေက်နပ္မွာပါ..။ အဲ့ဒီေန႔ ညေနမွာပဲ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ အခ်စ္ဆုံး သူငယ္ခ်င္းမရွိတဲ့ ပထမဆုံး ေဘာလုံးပြဲကို ကစားခဲ့ေပမယ့္ ကြင္းထဲမွာ ေျပးလႊားေနတဲ့ ေဇာ္ႀကီးရဲ႕ အရိပ္အေယာင္ေတြကို ေတြ႕ေနရတယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ထင္ေယာင္မိပါတယ္…။