အမေတာ္ ျမနန္းႏြယ္
နတ္သမီးေလး ေရးသားသည္။
ဥတၱေစာင့္ ရွိလားဆို ရိွတယ္။ အဲဒါကေတာ့... ဗိုလ္တေထာင္ဘု၇ားက... အမျမနန္းႏြယ္ပါဘဲ။ ၅ တန္းေလာက္က..စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲကေန ဖတ္ဘူးတယ္။ အဲဒီစာေရးသူရဲ ့အိမ္နားက သမတ ကမ္းေျခဖက္မွာေနတဲ့ ေကာက္ညွင္းေပါင္းေရာင္းတဲ ့ အဖြားက ေန ့တိုင္းလိုလ သမတကမ္းေျခကေန မနက္တိုင္း ၅ နာ၇ီ ေ၀လီေ၀ဟင္းအခ်ိန္ သဗၼန္ နဲ ့ဒီဖက္ ဗိုလ္တေထာင္ ကမ္းေျခ ဖက္ကို ေစ်းလာေ၇ာင္းတယ္။ အဖြားက မေရာင္းခင္ ေန ့တိုင္း အမျမနန္းႏြယ္ကို ေကာက္ညွင္းေပါင္း ဆက္သတယ္။ ရွိခိုးဖူးေမွ်ာ္ျပီးမွ ေရာင္းေလ့ရိွတယ။
တစ္ေန ့က်ေတာ့အဖြားက သဗၼန္ကေနအဆင္း ေျခေခါက္သြားတာ ေတာ္ေတာ္ေလး နာေနတယ္ လမ္းဆက္မေလ်ာက္နိုင္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ အမျမနန္ႏြယ္ဆီေတာ့ ျပဳျမဲျပဳစဥ္အတိုင္း ေကာက္ညွင္းေပါင္း ပူေဇာ္ဆက္ကပ္ ရင္း အမျမနန္းႏြယ္ကို ရိွခိုးတိုင္တည္တာေပါ့။ အေမ ဒီေန ့ သဗၼန္ကအဆင္းမွာ ေျဖေခါ္က္သြားလို႔ ေစ်းဆက္မေရာင္းနိုင္ေတာ့ဘူးလို႔ ညည္းေနလိုက္တာ ေမႊးပ်ံတဲ့အနံေတြ ႀကိဳင္သင္းလာျပီး အေနာက္ကေန အစိမ္းေရာင္၀မ္းဆက္နဲ႔ မိန္းမပ်ိုေလးတစ္ေယာက္ ေ၇ာက္လာတယ္။
"အေမ စိတ္မပူပါနဲ ့ ခဏေလးေနရင္ ဒီနားေလးမွာဘဲ ေရာင္းကုန္သြားမွာပါ"
ခ်ိဳသာတဲ့ အသံနဲ႔ေျပာျပီး ရုတ္တရက္ ေပ်ာက္သြားပါတယ္။ အစိမ္းေ၇ာင္ မိန္းမပ်ိုေလးကို မေတြ ့ရေတာ့ဘူး့။ တေအာက္ေနေတာ့ အလုပ္ဆင္းတဲ့ လုပ္သားေတြ စုအံုးျပီး ၀ယ္လိုက္ၾကတာ ခဏေလး နဲ့ ေကာက္ညွင္းေပါင္းက ကုန္သြားေရာတဲ့။ အဲဒီအစိမ္းေရာင္ ၀မ္းဆက္နဲ ့မိန္းမပ်ိုက အမျမနန္းႏြယ္ပါဘဲ။
အဖြားက သူ ့ကိုယ္ေတြ ့ကို စာေရးသူကို ေျပာျပလို ့စာေရးသူက ဥတၱေစာင့္ အေၾကာင္းေတြေရးတဲ ့ စာအုပ္တစ္အုပ္မွာ ေရးထားတာ ေတြ႕ရတယ္။ ယံုလည္းယံုတယ္ ကိုးလည္းကိုးကြယ္တယ္ စာေမးပြဲရွိတိုင္း သြားျပီး ဖူေဇာ္ကန္ေတာ့တယ္။
